ویژگی اصلی پیچ این است که یک جزء مکانیکی است که از اصل سطوح شیبدار و اصطکاک برای دستیابی به عملکرد بست استفاده می کند. ساختار هسته آن یک ساقه با رزوه های خارجی است. چرخش نیروی محوری برای اتصال و تعمیر چندین قسمت ایجاد می کند. معمولاً از چهار بخش تشکیل شده است: سر، ساقه، نخ ها و نوک. پیچ ها به طور گسترده در سناریوهای مختلف از محصولات الکترونیکی گرفته تا مهندسی ساخت و ساز استفاده می شوند.
بسته به کاربرد و ساختار، پیچ‌ها را می‌توان به انواع مختلفی تقسیم کرد، مانند پیچ‌های ماشینی، پیچ‌های خود{0}}و پیچ‌های نجاری. آنها همچنین از مواد متنوعی از جمله فولاد کربنی، فولاد ضد زنگ و آلیاژهای آلومینیوم ساخته شده اند تا نیازهای مقاومت و مقاومت در برابر خوردگی محیط های مختلف را برآورده کنند.
شکل سر آنها (مانند سر فرورفته، سر گرد و سر شش گوش) و روش های فعال سازی (مانند سر فیلیپس، سر شکاف دار، و پیچ های کلاهک سر سوکت) نیز برای برآوردن نیازهای فضای نصب و گشتاور متفاوت است.
