یک پیچ از دو قسمت تشکیل شده است: یک سر و یک ساقه.
جایی که آنها قرار دارند:
سر: این نوک پیچ است. اشکال رایج عبارتند از: سرهای شش ضلعی، گرد، مربعی و سر فرورفته. از ابزارهایی (مانند آچار و پیچ گوشتی) برای اعمال گشتاور برای سفت کردن استفاده می شود.
پیچ: این قسمت استوانه ای با رزوه های خارجی است. از سوراخ{1} قطعات در حال اتصال عبور می کند و با یک مهره جفت می شود تا اتصال ایمن ایجاد شود.
این ساختار به پیچ و مهره امکان جفت شدن را می دهد و دو قسمت را با سوراخ‌های{0} محکم به هم متصل می‌کند و در صورت نیاز می‌توان آن را از هم جدا کرد و آن را به یک روش اتصال قابل جدا شدن تبدیل می‌کند.